Kako je Kaluđerica dobila svoju crkvu

Od prve molbe 1985. do osvećenja zemljišta i početka izgradnje prošle su gotovo dve decenije. Danas je hram Svetih Joakima i Ane jedno od prepoznatljivih mesta okupljanja Kaluđerčana.

Malo ko danas može da zamisli Kaluđericu bez crkve Svetih Joakima i Ane. Ipak, ovo veliko beogradsko naselje decenijama je bilo bez svog pravoslavnog hrama.
Priča o izgradnji crkve počinje 26. marta 1985. godine, kada je nadležnima upućena prva molba za odobrenje lokacije za izgradnju hrama.

Godine su prolazile, a Kaluđerčani su na svoj hram i dalje čekali. Verski obredi održavali su se u crkvi u Vinči, pa je izgradnja sopstvene crkve za meštane predstavljala mnogo više od građevinskog poduhvata. Bila je to dugogodišnja želja da i njihovo naselje dobije svoje duhovno središte.

Prekretnica dolazi 26. juna 2004. godine, kada je na mestu nekadašnjeg fudbalskog igrališta FK „Partizan“ osveštano zemljište za izgradnju hrama. Činu osvećenja i polaganju krsta prisustvovao je tadašnji patrijarh srpski Pavle.
Upravo taj detalj ovoj priči daje poseban lokalni pečat. Prostor koji je nekada okupljao Kaluđerčane oko fudbala dobio je novu namenu – postao je mesto molitve i okupljanja vernika.

Hram je posvećen Svetim pravednim Joakimu i Ani, roditeljima Presvete Bogorodice. Njihov praznik obeležava se 22. septembra, dan posle Male Gospojine.Prema podacima Uprave za saradnju s crkvama i verskim zajednicama, zemljište i temelje hrama osveštao je patrijarh Pavle 2003. i 2005. godine, nakon čega je otpočela izgradnja.

Od prve molbe iz 1985. godine do hrama koji danas poznajemo prošle su godine čekanja, promenile su se generacije i lice Kaluđerice. Ali jedna želja ostala je ista – da naselje ima svoje mesto molitve.

Zato crkva Svetih Joakima i Ane nije samo građevina. Ona je deo istorije Kaluđerice i svedočanstvo o želji njenih stanovnika da, posle gotovo dve decenije čekanja, konačno dobiju svoj hram.